کتاب بیچارگان انتشارات خرچنگ

در یکی از محله‌های فقیرنشین سن‌پترزبورگ، ماکار دِیوشکین، کارمندی ساده و کم‌درآمد، و باربارا دوبروسِلووا، دختر جوانی که روزگار چندان با او مهربان نبوده، از طریق نامه‌هایی که برای یکدیگر می‌نویسند، از زندگی روزمره، نگرانی‌ها و آرزوهایشان سخن می‌گویند. فاصلۀ میان آن‌ها چندان زیاد نیست، اما نامه‌ها تبدیل به دنیای مشترکشان شده‌اند؛ جایی که می‌توانند حرف‌هایی را بنویسند که شاید گفتنشان آسان نباشد. پشت این کلمات، دو انسان قرار دارند که با تنگدستی و نگاه سنگین جامعه دست‌وپنجه نرم می‌کنند و بااین‌حال می‌کوشند اندکی امید و محبت را برای یکدیگر حفظ کنند. داستایفسکی در نخستین رمان خود، بدون قهرمانان باشکوه و اتفاقات پرزرق‌وبرق، به سراغ آدم‌هایی می‌رود که اغلب نادیده گرفته می‌شوند؛ آدم‌هایی با جیب‌های خالی، اما با غرور، رؤیا، ترس و قلبی که می‌تواند عمیقاً دوست بدارد. «بیچارگان» روایت دو زندگی کوچک در شهری بزرگ است؛ داستان نامه‌هایی که میان فقر و تنهایی ردوبدل می‌شوند و یادآوری می‌کنند پشت ساده‌ترین زندگی‌ها، جهانی از احساسات ناگفته پنهان است.